چهره بزرگ دوومیدانی لرستان درگذشت
حاج محمدرضا پورفرخ پیشکسوت خدوم دوومیدانی لرستان و ایران درگذشت.
پس از ماهها مبارزه با عارضه صفرا، استاد محمدرضا پورفرخ در نخستین ساعات بامداد سهشنبه 28 آذر 1391 در بیمارستان شهدای عشایر خرمآباد به سن 59 سالگی درگذشت.

شماری از خدمات و افتخارات زندهیاد حاج محمدرضا پورفرخ:
کارشناس و مسوول ورزش رادیو مرکز لرستان
کارشناس برنامههای ورزشی مختلف سیمای مرکز لرستان
دبیر ورزش بازنشسته آموزش و پرورش لرستان (بارزترین خدمت ایشان تمرکززدایی از رشته فوتبال و توجه به سایر رشتههای ورزشی بود که باعث شد استعدادها به سوی ورزشهای دیگر هدایت شوند)
مدرس تربیتبدنی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرمآباد (چند سال مدیر گروه تربیتبدنی دانشگاه و نیز رئیس امور فارغالتحصیلان)
رئیس هیأت دوومیدانی لرستان (وی با ترغیب افراد بسیار به این رشته، موجب کشف برخی قهرمانان برجسته این رشته در لرستان شد و سالها به جوانان لرستانی عاشقانه این رشته را با علم روز میآموخت)
مربی تیم ملی دوومیدانی جانبازان و معلولان کشورمان
عضو تیم ملی دوومیدانی کشورمان در تورنمت پاکستان و کسب نشان نقره در این مسابقات سال 1353
قهرمان مسابقات دوی نیمهاستقامت دانشجویان کشور در سال 1354 و اعزام به تورنمنت ایتالیا
مؤلف چند کتاب مختلف در زمینه ورزش از جمله: تربیتبدنی عمومی، آموزش دوومیدانی، روش تدریس تربیتبدنی در مدارس و ...
مرحوم پورفرخ سال 1356 دانشنامه لیسانس تربیتبدنی را به عنوان یکی از اولین خرمآبادیها در رشته تربیتبدنی از دانشگاه تهران گرفت و سال 1383 نیز موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد در همین رشته شد.
وی پس از بازنشست شدن از آموزش و پرورش، به عنوان عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرمآباد، به تعلیم دانشجویان تربیتبدنی این مرز و بوم پرداخت.
پیکر زندهیاد محمدرضا پورفرخ ساعت 9 صبح چهارشنبه 29 آذر از ورزشگاه تختی خرمآباد تشییع و پس از مرحوم رضا سقایی، مرحوم ناصر میرزایی و مرحوم عیسی سپهونی به عنوان چهارمین نامآور لرستانی در قطعه هنرمندان و نامآوران آرامستان صالحین خرمآباد به خاک سپرده میشود. روحش شاد و یادش گرامی باد.
به همین مناسبت مجلس یادبودی از ساعت 15:30 الی 17 در مسجد بعثت شیرخوارگاه خرمآباد منعقد است
در گذشت این استاد عزیز را به خانواده محترم ایشان و جامعه ورزشی تسلیت عرض نموده و از درگاه احدیت برای بازماندگان ایشان صبر جمیل آرزومند است .
چایت را بنوش نگران فردا نباش از گندمزار من وتو مشتی کاه می ماند برای بادها...نیما یوشیج.