کوهنوردی و حس برتر

 

اما با افزایش هزینه تیمها برای به صرفه کردن صعود اقدام به تلاشهای گروهی نمودند. ضمن آنکه این موضوع کمک شایانی به ایمنی بالاتر صعود و تا حدی تضمین موفقیت نیز می نمود.

حال اگر شما تمایل به صعود به سبک پیشینیان را دارید می توانید بلیط کاتماندو را تهیه کنید، مجوز صعود را دریافت نمائید، برای مدت 6 هفته غذا بسته بندی کنید، در صورت نیاز کپسول اکسیژن، ماسک و رگلاتور خریداری کنید، به لوکلا یا لهاسا پرواز کنید، تعدادی یاک و باربر اجاره کنید و در نهایت لوازم خود را به کمپ اصلی منتقل نمائید. حال می توانید محل کمپ خود را در کمپ اصلی مشخص کنید، به پخت و پز مشغول شوید، آب و هوا را پیش بینی کنید، بارهای خود را به کمپهای بالاتر منتقل کنید، هزینه ثابت گذاری مسیر را به شرکتهای خدماتی مستقر در کمپ اصلی پرداخت کنید[1]. در نهایت پس از صعود مراحل بازگشت را طی کنید...

به واقع این امر شدنی است و در موارد زیادی هم با موفقیت همراه بوده. در برخی موارد نیز این افراد با بهره گیری از تدارکات کمپ اصلی که توسط سایر شرکتها مهیا می شود اقدام به چنین صعودهای انفرادیی می نمایند که البته کمی بر هزینه ها می افزاید، هر چند مزایایی هم به همراه خواهد داشت.

بدیهی است در این حالت شما برای حفظ پول خود متحمل هزینه جسمانی و روانی بسیاری خواهید شد.

این روزها تجربه حضور تیمها در کمپ اصلی و چیزی که برخی آنرا راحت طلبی می نامند نشان می دهد بسیاری از آنها ترجیح می دهند بخشی از فعالیتهای ذکر شده را در ازاء پرداخت هزینه به سایرین واگذار کنند و تا حدی از صعود به سبک قرن 19 و 20میلادی خارج شوند. حتی تیمهای بریتانیا و سوئیس هم که بیش از 60 سال قبل اقدام به صعود اورست نمودند و تحت عنوان تیمهای ملی یا بین المللی (متشکل از ورزیده های دوران خود) راهی این کوه شدند به انجام این فعالیتها در قالب تیم خود تن ندادند و آنها را به سایر خدمه ها و بخوص بومی ها واگذار کردند. بدیهی است آنها نیز بخش بزرگی از موفقیت خود را مرهون همین اعتماد می دانند.

 تفکیک هزینه ها و خدمات

حال برای آشنایی با هزینه های موجود کمی از قالب فعالیتهایی که در گذشته صورت می گرفت خارج می شویم و به آنچه امروزه در اورست هزینه می شود می پردازیم. لازم به ذکر است ما در این بخش تنها درباره جبهه جنوبی صحبت خواهیم کرد اما کلیت کار در هر دو جبهه عادی شمالی در تبت و جنوبی در نپال تقریبن یکسان است.

باید بدانیم برخی هزینه ها برای تمامی کوهنوردان به صورت مستقیم یا غیر مستقیم یکسان می باشد نظیر:

هزینه مجوز صعود، افسر رابط، ویزا، ورودیه پارک ملی، هزینه بازگشایی و نگهداری مسیر آبشار یخی، هزینه ثابت گذاری مسیر، بیعانه بازگرداندن زباله ها، هزینه پروازهای بین المللی و پرواز داخلی، بیمه، تدارکات غذایی و ...

براساس قوانین ثبت مجوز تیمهای کوهنوردی که قصد صعود به قلل مختلف را دارند می باید در قالب 7 نفر ثبت نام نمایند. حال در چنین شرایطی در صورتیکه فردی بخواهد به صورت انفرادی اقدام به تلاش نماید و مجوز انفرادی دریافت نماید برای خدماتی که در بالا به آن اشاره شد باید حداقل 3 برابر تیمهای 7 نفره هزینه نمایند. درواقع بخشی از هزینه های مشترک میان همه افراد تقسیم می شوند و نیازی به پرداخت آنها توسط یکنفر نیست. به طور مثال یک تیم یک نفره یا 7 نفره نیاز به یک افسر رابط دارد.بدیهی است هزینه افسر در تیمهای 7 نفره به راحتی میان همه اعضاء تقسیم می شود و نیاز به پرداخت کل هزینه توسط یکنفر نیست. همینطور هزینه لوازم فنی مشترک، طناب و غذا که قابلیت تقسیم آن میان همه اعضاء وجود دارد. هزینه های فوق برای یکنفر در مقابل یک تیم چند برابر می شود.

مثالهای بالا نشان می دهد همراهی با یک تیم بسیار واقع بینانه تر از حضوری انفرادی در منطقه است.

لازم به ذکر است برخی خدمات نیز مربوط به شرکتهای خدماتی نیستند و شخص پیش از آغاز سفر می باید نسبت به آن اقدام نماید. مانند بلیط پرواز بین المللی و بیمه حوادث که بر عهده شرکت کننده می باشد.

صورت کلی هزینه ها

· هزینه سفر2375 تا 6225 دلار

شامل:

تدارکات غذایی کمپهای بالاتر

بیمه حوادث

هزینه بلیط پرواز به کاتماند

هزینه فریت بار از کشور مبدا به نپال و بالعکس

ویزای نپال75 دلار

هزینه خروج از کشور

بلیط کاتماندو به لوکلا 250 دلار برای هر نفر

پاداش صعود به کادر خدماتی

هزینه هتل در کاتماند مابین 300 تا 700دلار بسته به زمان بلیط را

هزینه فرودگاهی کاتماندو

· مجوز صعود برای یک تیم 7 نفره به ازاء هر نفر 10 هزار دلار

برای یک تیم5 نفره 56 هزار دلار و برای یک نفر به صورت انفرادی 25 هزار دلار

· ورودی پارک ملی برای یک تیم 7 نفره 100 دلار

· بازگشایی مسیر آبشار یخی و نگهداری از آن 2375 دلار برای تیم

· مجوز استفاده از تلفن ماهواره ای 2300 دلار برای هر گوشی

· بیعانه برای تخلیه زباله و فضولات انسانی 4000 دلار برای تیم

· کپسول اکسیژن هر عدد 400 دلار، ماسک و رگلاتور 400 دلار (حداقل سه کپسول 3 لیتری برای هر نفر الزامی است)

· در صورت استفاده از راهنمای مجرب که سابقه صعود به اورست را داشته باشد مبلغ 25000 دلار برای هر راهنما اخذ می شود. حال هرچه توانمندی و تجربه راهنما بیشتر باشد این مبلغ بالاتر خواهد بود به عنوان مثال برای استفاده از فردی چون اد ویسترز فاتح 14 قله8000 متری مبلغ 125000 دلار از کلیه نفرات تیم دریافتس می گردد.

· برای هر کمک راهنما بین 10 تا 15 هزار دلار پرداخت می شود و البته برای تیمی با 12 عضو حضور دو کمک الزامی است.

· راهپیمایی تا کمپ اصلی 2150 دلار

· تجهیزات کمپ اصلی و آشپز 9300 دلار

· هر شرپای همراه 700 تا 1000 دلار به انظمام اکسیژن، ماسک و رگلاتور مورد نیاز ایشان

· افسر رابط همراه تیم 3000 دلار

· پرواز هر بار بالگرد از کاتماندو 5000 دلار

· هزینه راهبِ مجری مراسم پوجا 300 دلار (دعای آغازین صعود)

· هزینه هر یاک برای حمل بار از لوکلا تا کمپ اصلی 50 دلار در روز (هر یاک 50 کیلوگرم بار حمل می کند)

· هزینه باربر از لوکلا تا کمپ اصلی

· خرید لوازو و تجهیزات مابین 8 تا 15 هزار دلار

· پاداش حمل بار تا کمپهای بالاتر به شرپاها معمولن این پاداش 5 تا 10 درصد حقوق شرپاها می باشد(این پاداش یا بونس برای حمل بار تا کمپ 1 و 2 به صورت روپیه و کمپ 3 و 4دلاری محسوب می شود)

· پاداش صعود به قله به شرپای همراه و کادر تدارکاتی تیم (معمولن پاداش هر شرپای همراه نفر تا حدود 1000 دلار نیز می رسد)

حال به هزینه های بالا بیافزائید: مابین 8 تا 15000 دلار هزینه خرید لوازم و تجهیزات و مبلغی را نیز برای آموزشهای لازم جهت چنین صعودی...

در مجموع آنچه شرکتهای خدماتی برای صعود بهار سال 2013 از متقاضیان درخواست می نمایند رقمی است ما بین 35 تا 70 هزار دلار که در بالا بخشی از آن را برای شما تشریح نمودیم.

حالا که قیمتها را می دانید بد نیست اشاره نمائیم به هزینه ای که کوهنوردان عضو دو تیم Adventure Consultants و Mountain Madness با سرپرستی راب هال و اسکات فیشر در سال1996 مبلغ 65 هزار دلار برای آن صعود پرداختند. صعودی که طی آن 8 کوهنورد بدلیل سهل انگاری مسئولین دو تیم جان خود را از دست دادند و از آن به عنوان فاجعه اورست یاد گردید!

با تشکر از آقای زارعی